Jan 17,2022 07:14

                          రక్తమాంసాలు గల మానవుణ్ణి ప్రేమిస్తాను
                          అవిటి చెవిటి మూగదేవుణ్ణి మాత్రం నమ్మను
                         మానవుణ్ణి ద్వేషించే మీరు దేవుణ్ణి పూజిస్తారు
                          దేవుణ్ణి కాదనే నేను, మానవుణ్ణి ప్రేమిస్తాను!

     'నరబలి' కావ్యంలో వేనుని కథని సివి తనదైన ఆధునిక దృక్కోణంతో రాశారు. తన సిద్ధాంతాన్ని వేనుని పాత్ర ద్వారా అలా వెల్లడించారు.
''పట్టెడన్నం పెట్ట నిరాకరిస్తున్న వర్గం / అప్పనంగా మంది సొమ్ము తినమరిగిన పూజారి పురోహిత వర్గం / కొండల్లో ఎన్నడో పారిపోయి బండరాయిలా దాక్కున్న నిన్ను / వెతికి వెతికి పట్టుకొచ్చి వీధికెక్కించారు గదరా!' అని దేవుణ్ణి ఎద్దేవా చేశారు సివి తన 'ఊళ్ళోకి స్వాములోరు వచ్చారు' కావ్యంలో. ఇంతకీ ఎవరీ సివి? ఈ తరం యువతీ యువకులకు అంతగా పరిచయం ఉండకపోవచ్చు. సివి పూర్తి పేరు చిత్తజల్లు వరహాలరావు (14.1.1930 - 8.11.2017). కానీ, పొడి అక్షరాలతో సివిగానే ప్రసిద్ధులు. కవి, రచయిత, హేతువాది, సాంస్కృతిక రథసారథి, నిత్య పరిశోధకుడు, శాస్త్రీయ విజ్ఞాన కార్యకర్త, మార్క్సు- ఏంగిల్స్‌లను అమితంగా ప్రేమించిన వాడు, కొన్ని విభేదాలు ఉన్నా శ్రీశ్రీకి ఏకలవ్య శిష్యుడు.. ఇలా ఎన్నైనా చెప్పుకోవచ్చు. 'సాయుధ విప్లవం ద్వారా ప్రభుత్వాధికారాన్ని హస్తగతం చేసుకోవడం, కష్టజీవులు తమ భవితవ్యానికి తామే అధినాధులు కావడం' అని పారిస్‌ కమ్యూన్‌ సారాంశాన్ని విప్పి చెప్పారు సివి!
గుంటూరులో జన్మించిన ఈ ముందుతరం రచయిత, మరణించేంత వరకు విజయవాడ హౌసింగ్‌ బోర్డు కాలనీలో ఉన్నారు. సివి తండ్రి వెంకటా చలపతి స్వాతంత్య్ర సమరయోధుడు. తల్లి లక్ష్మీ దేవమ్మ. గుంటూరు ఎసి కాలేజీలో బిఎ చదువుతుండగా, విప్లవ దళిత కవి శివసాగర్‌ సివికి క్లాస్‌మేట్‌. తర్వాత ఎకనామిక్సుతో పిజి, డిగ్రీ మద్రాసు క్రిస్టియన్‌ కాలేజి నుండి తీసుకున్నారు (1953). మద్రాసులో విద్యార్థిగా ఉన్న రోజుల్లో ఎక్కువకాలం అక్కడి కన్నెమెర గ్రంథాలయంలో గడిపేవారు. కావల్సిన విషయాలన్నీ నోట్స్‌ రాసుకునేవారు. అవే ఆయనకు తర్వాత కాలంలో పుస్తకాలు రాయడానికి ఉపయోగపడ్డాయి.
1950లలోని మార్స్కిస్టు ఉద్యమాలతో మమేకమైన సివి మొదట కవిగా సాహిత్య ప్రపంచంలోకి అడుగుపెట్టారు. తర్వాత కాలంలో విషయాలు వివరంగా ప్రజల్లోకి వెళ్ళాలంటే పద్యం కన్నా గద్యమే సరైనదని గ్రహించారు. ఆ రకంగా ఎన్నో రచనలు వెలువరించారు. నరబలి, సత్యకామ జాబాలి, ఏడు కొండల వాడా గోవిందా, ఆంధ్రలో సాంఘిక తిరుగుబాటు ఉద్యమాలు, కారు చీకటిలో కాంతిరేఖ, స్వయం సంపూర్ణ గ్రామీణ వ్యవస్థ, భారత జాతీయ పునరుజ్జీవనం, విషాద భారతం, పారిస్‌ కమ్యూన్‌, కౌటిల్యుని అర్థశాస్త్రం, పుట్టు పూర్వోత్తరాలు వంటి పుస్తకాలన్నీ ఆయనను సామాజిక విప్లవకారుడిగా నిలబెడతాయి. వర్ణ వ్యవస్థ, మనుధర్మ శాస్త్రం, ప్రాచీన భారతంలో చార్వాకం, ఆధునిక యుగంలో కులవ్యవస్థ వంటి గ్రంథాలు ఆయన ఎంతటి హేతువాదో నిరూపిస్తాయి. డార్విన్‌ పరిణామ వాదం, సింధూ నాగరికత వంటి రచనలు ఆయనలోని వైజ్ఞానిక స్పృహను వెల్లడిస్తాయి. ఆయన స్వయంగా సైన్సు విద్యార్థి కాకపోయినా, వైజ్ఞానిక దృక్పథమన్నది ప్రజల్లో ప్రతి ఒక్కరిలో ఉండాల్సిన అంశమని ఆయన గ్రహించారు. ఇవన్నీ ఒక ఎత్తయితే, దళిత ఉద్యమ వైతాళికుడైన కుసుమ ధర్మన్నను వెలికితీసి పరిచయం చేయడం మరొక ఎత్తు. దళిత సాహిత్యోద్యమానికి ఒక పునాదిరాయి కావడం సివి గొప్పతనం. ఆయనలో తెలియకుండానే ఒక గొప్ప పరిశోధకుడు, ఒక చరిత్రకారుడు, ఒక వైజ్ఞానికుడు ఉండడం విశేషం. ప్రశ్నించని వాడు, ప్రశ్నను నిలబెట్టని వాడు, హేతువాది కానివాడి వల్ల సమాజానికి ఉపయోగమేమిటి? ఆ రకంగా పైరవీలు చేసి అవార్డులు తెచ్చుకున్న వారికన్నా, ప్రభుత్వంలో ఉన్న వారికి భజనలు చేసి పదవులు అనుభవించిన వారికన్నా సివి జీవితం చాలా చాలా విలువైంది. అందుకే ఆయన రచనలను ఊరికే చదవడం కాదు అధ్యయనం చేయాలి! అంతకన్నా ముఖ్యం జీర్ణించుకోవాలి! ఆచరించాలి.
''నెరసిన గుబురు మీసాలు / పెరిగిన బైరు గడ్డమూ / మానవతను విరజిమ్మే నేత్రాలూ / రక్తమూ కన్నీరు కలిసి సృష్టించిన కొత్త సిద్ధాంతాన్ని / ప్రపంచ పీడిత ప్రజాకోటి సమర్పించే / మానవోన్నతునిలా ఉన్న ఈయన ఎవరూ? ఆహా ఈయనే కార్ల్‌మార్క్‌ ్స/ మూర్తీభవించిన తత్త్వశాస్త్రంలా ఉన్న ఏంగెల్స్‌'' అని మార్స్కిజం సృష్టికర్తల్ని తన్మయత్వంతో పాఠకుల కళ్లముందు చిత్రీకరించారు సివి. అంతే కాదు 'మానవోన్నతమూర్తి స్టాలిన్‌' అనే ఒక స్మృతి గీతం కూడా రాశారు. సమాజంలోని కులం, మతం, వర్ణవ్యవస్థ వంటి విషయాల పట్ల కమ్యూనిస్టులు చేయాల్సినంత చేయలేదనేది సివి భావన. అందుకే ఆయనే స్వయంగా ఆయా విషయాలపై విస్తృతంగా రచనలు చేస్తూ వచ్చారు. 'వర్ణవ్యవస్థ లాంటి భ్రష్టమైన వ్యవస్థ ఈ భూమండలంలో ఎక్కడైనా ఉందా? వైదిక పురోహిత పరాన్నభుక్కు వర్గమా / పాలకవర్గ శునకాల్ని మీరు ఇస్కో ఇస్కో అంటూ / పాలితులినే కవ్విస్తున్నారు / వాళ్ళే ఇస్కో ఇస్కో అనే దశ ఆద్యంతాన భవిష్యత్తులో రాబోతోంది జాగ్రత్త!' అని పేదల, శ్రామికుల తిరుగుబాటు అనివార్యం అని 'జాబాలి' ద్వారా హెచ్చరించారు (సత్యకామ జాబాలి 1972). శతాబ్దాలుగా కొనసాగుతున్న తతంగాన్నంతా సివి నాలుగు వాక్యాల్లో తేల్చేశారు. భారతదేశంలో ఫ్యూడల్‌ వర్గాలు బ్రాహ్మణీయ భావజాలాన్ని ప్రజలపై రుద్ది, సాంస్కృతికంగా కులాల్ని స్థిరపరిచాయి. అవి అలా కొనసాగడానికి కల్పిత పురాణాలు, నిచ్చెనమెట్ల వ్యవస్థ, ఆత్మలు పరమాత్మలు, పునర్జన్మలు, దేవుని పేరిట ఛాందస ఆచారాలూ సృష్టించి సమాజాన్ని కుళ్ళబొడిచారు. సివి ఇలాంటి విషయాలపై లోతుగా అధ్యయనం చేశారు.
'కుల వ్యవస్థకు వ్యతిరేకంగా ఒకసారి, మతతత్త్వంపై మరోసారి, దున్నేవానికే భూమి అని ఒకసారి, రాజ్యాధికారానికి వేరొకసారి.. ఇలా ఉద్యమాలు, పోరాటాలు వేటికవి విడివిడిగా ఉండవేమోనని నేననుకుంటున్నాను. దోపిడీ శక్తుల కులమూ, వర్గమూ, రాజ్యమూ కలగలిపి ఉన్న వ్యవస్థలో పీడిత కులాల వర్గాల ఉద్యమాలు, పోరాటాలే కాదు ఉద్యమ శక్తులు కూడా కలగలిసే ఉండాలి. వారి నడుమ కనీస సమన్వయం, సహకారం ఉండాలి. పందులదొడ్డి కంటే హీనంగా దేశాన్ని దిగజార్చిన పాలకులు విసిరే ఎంగిలి మెతుకులకు ఆశించకుండా, లొంగకుండా ఉద్యమ శక్తులు పోరాట చేవతో సమరశీలంగా సాగాలి. సాహిత్య, సాంస్కృతిక రంగాల్లో కృషి, సాంఘిక - రాజకీయ రంగాల కృషితో సమన్వయం కావాలి. వర్గ పోరాటం అగ్రకుల వ్యతిరేక పోరాటంతో, భూస్వామ్య శక్తుల వ్యతిరేక పోరాటంతో భుజం భుజం కలిపి సాగాలి. దళితులు, మహిళలు, మైనారిటీలు, ఆదివాసీ పోరాటాలు, శ్రామిక వర్గ పోరాటాలతో మమేకం కావాలి'' అని, ఇంత స్పష్టంగా, ఇంత సరళంగా ఉద్యమ స్వరూపం గురించి చెప్పిన రచయిత మరొకరు లేరంటే అతిశయోక్తి కాదు. కానీ, కాల గమనంలో ఏమైంది? దళితులు, మహిళలు, మైనార్టీలు విడివిడిగా తమ తమ అస్థిత్య పోరాటాలు చేస్తూ వస్తున్నారు. అందరూ సంఘటితంగా, సమైక్యంగా ఉద్యమించాల్సింది పోయి, విడిపోవడం వల్ల బలహీనపడ్డాయి. ఎవరు ఒప్పుకున్నా ఒప్పుకోకపోయినా, ఆరెస్సెస్‌ శక్తులకు అధికారం అప్పగించడమంటే మిగతావన్నీ బలహీన పడ్డాయనే కదా అర్థం? ఇది తాత్కాలికం అనుకుని, సివి సూచించిన మార్గంలో ఉద్యమించక తప్పదు! ఐక్యపోరాటానికి సంసిద్ధులు కాక తప్పదు.
సమాజంలో విశృంఖల స్వైరవిహారం చేస్తున్న మూఢ నమ్మకాలు, దోపిడీ దౌర్జన్యాలు, ఆకలి హాహాకారాలకు వ్యతిరేకంగా నిరంతరం రాయడమే పోరాటమని నమ్మినవారు సివి రాయడమే కాదు, దాదాపు 30 పుస్తకాలు సొంత ఖర్చుతో ప్రచురించి, ఎన్నో ఆర్థిక ఇబ్బందులు ఎదుర్కొన్నారు. ఇటు ప్రభుత్వం, అటు బ్రాహ్మణ పెత్తందారీ వ్యవస్థ పెట్టే ఇబ్బందులు పడలేక కొన్ని రచనలు గుప్తనామాలతో రాసేవారు. శృంగేరీ పీఠాధిపతి విజయవాడ వచ్చినపుడు సివి జందెం వేసుకుని, మారువేషంలో అతని అనుచరులతో కలిసి అక్కడ జరిగే తంతు అంతా పరిశీలించారు. దాని ఫలితంగానే 'ఊళ్ళోకి స్వాములోరు వచ్చారు' అనే రచన చేయగలిగారు. తరిమెల నాగిరెడ్డి చేపట్టిన ఆందోళనోద్యమాన్ని నేపథ్యంగా తీసుకుని, ఒక వాస్తవ సంఘటనను కవితగా మలిచారు. అదే 'మంచినీళ్ళడిగితే మూత్రం పోశారు' శీర్షికతో జనశక్తి పత్రికలో అచ్చయ్యింది. సివి మద్రాసు క్రిస్టియన్‌ కాలేజిలో విద్యార్థిగా ఉన్న రోజుల్లో అక్కడ సింహళ జాతీయుడైన ప్రొఫెసర్‌ చంద్రన్‌ దేవనేశన్‌ ప్రభావంలో పడిపోయారు. మార్క్సిజంలోని శాస్త్రీయతను, విశిష్టతను ఆయన నుండి పుణికిపుచ్చుకున్నారు. ఉమ్మడి కమ్యూనిస్టు పార్టీ విడిపోయినప్పుడు సివి జనశక్తి పక్షాన నిలిచారు. 1963 మధ్యలో విశాలాంధ్ర నుండి విడిపోయి, జనశక్తి ప్రారంభమైనప్పుడు సివి సైద్ధాంతిక ఊగిసలాటలు లేకుండా విశాలాంధ్ర పత్రికను విడిచి, 'జనశక్తి' పత్రిక వైపు నిలిచారు. తన గుండెల్లో అరుణ పతాక రెపరెపల్ని చివరిశ్వాస వరకు నిలుపుకున్నారు. 'నాయావద్రచనా వ్యాసంగానికి / ప్రేరణగా వెలుగొందిన జననీ / నా ఆశలకాశయాలకు ఊపిరి పోసిన తల్లీ / ప్రియబాంధవీ ! అరుణా ! అరుణా! అరుణ పతాకమా!' అంటూ ఆయన తన హృదయంలో ఎర్రజెండా స్ఫూర్తిని నిలుపుకున్నారు. అందుకే విప్లవ కమ్యూనిస్టు పక్షపత్రిక 'జనశక్తి' 2017 డిసెంబర్‌ 20న కామ్రేడ్‌ సివికి అశ్రునివాళి సమర్పించింది. 'మూఢ విశ్వాసాలపై 45 ఏళ్ళపాటు తన మేధస్సుతో, సాహిత్య రూపాలతో, భావ విప్లవ రంగంలో సాంస్కృతిక పోరాటం సాగించిన విప్లవ కలంయోధుడు కామ్రేడ్‌ సివికి నివాళులు' అని ప్రకటించింది.
                                     - డాక్టర్‌ దేవరాజు మహారాజు           (రచయిత సుప్రసిద్ధ సాహితీనేత, జీవశాస్త్రవేత్త)