Jul 28,2021 18:24

ఒక ఊరులో సుబ్బన్న, అప్పన్న అనే ఇద్దరు అన్నదమ్ములు ఉన్నారు. సుబ్బన్న లౌక్యం తెలిసిన మనిషి, మాట సున్నితం. అప్పన్న మంచోడు. కానీ కోపంతో ముక్కుసూటిగా మాట్లాడతాడు. ఇద్దరూ ఇరుగు పొరుగునే ఉంటూ వేరువేరుగా కిరాణా దుకాణాలు పెట్టుకున్నారు. ఇద్దరూ నాణ్యమైన సరుకులే న్యాయమైన ధరలకే అమ్ముతుండేవారు. కానీ సుబ్బన్న కొట్టు దగ్గర జనంతో నిత్యం రద్దీగా ఉండేది. అప్పన్న కొట్టు వద్ద కొనుగోలుదారులు తక్కువగా ఉండేవారు.
ఒకరోజు ఈ అన్నదమ్ముల దూరపు బంధువు ఆ ఊరు వచ్చాడు. అప్పన్న ఆయన వద్దకు వెళ్లాడు. 'అయ్యా మీరు వ్యాపారం బాగా అనుభవం ఉన్నవారు. నేనూ నా సోదరుడూ ఒకే రకమైన వ్యాపారం చేస్తున్నాం. కానీ నా కొట్టు దగ్గరకు తక్కువ మంది వస్తున్నారు. ఏమైనా ఉపాయం ఉంటే చెప్పండి' అన్నాడు.
'సరే! తర్వాత రోజు చెబుతా' అని ఆయన ఊర్లోని మర్రిచెట్టు కింద అరుగు వద్దకు వెళ్లాడు. అక్కడ గ్రామస్తులు గుంపులుగా చేరి మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నారు. వారితో కలిసిపోయి మాటలు కలిపాడు.
రెండోరోజు ఆ బంధువు అప్పన్న వద్దకు వెళ్లి 'నీ కోపాన్ని బాగా తగ్గించుకోవాలి' అని చెప్పాడు. అప్పన్న ముఖం ఎర్రబడింది. అప్పుడు ఆ బంధువే చొరవ తీసుకొని 'నిన్న ఒక అంధుడు మీ కొట్టుకు వచ్చి చీరలు చూపించండి అని అడిగితే నువ్వు ఏమి చేశావు' అనడిగాడు.
'కిరాణా కొట్టులో చీరలు దొరుకుతాయా మూర్ఖుడా?' అని చీవాట్లు పెట్టి పంపివేశాను'' అని చెప్పాడు అప్పన్న.
'మరి నీ సోదరుడు సుబ్బన్న కొట్టుకి వెళ్లి కొత్త చీర కావాలని అంధుడు అడిగితే, ఆ అంధుడికి తన కొట్టులో పనిచేసే ఒక మనిషిని తోడు ఇచ్చి పంపాడు. ఆ సుగుణమే అతని విజయ రహస్యం. నీ ముక్కోపమే నీ అపజయానికి ప్రధాన కారణం' అని చెప్పాడు.
అప్పన్నకి జ్ఞానోదయం అయింది. తన వ్యాపారం బాగా సాగాలంటే కోపం తగ్గించుకొని, ప్రవర్తన మార్చుకోవాలని గ్రహించాడు.
- ఎం వి స్వామి
9441571505