ఆ మధ్యాహ్నం
నగరం మూలమూలల్లోని ఆకలి పొట్టలన్నీ
పుట్టలు పగిలినట్టు బిలబిలమంటూ
బాలగణపతుల విగ్రహాల ముందు
బారులుతీరి నించున్నాయి!
పేగుల గణనాధుల చుట్టూ
పరుగులు పెడుతున్న మూషికాల్ని
అదిలించలేక అల్లాడుతూనే
తినబోయే రుచుల్ని మనసారా
ఊహించుకుంటున్నాయి!
క్షణాలు గడుస్తున్న కొద్దీ
క్యూలైన్లు కొండల్లా పెరుగుతూనే
నదుల్లా ప్రవహిస్తూ సాగుతుంటే
“అన్నప్రసాదం వృథా చేయకండి,
అవసరం మేరకే వడ్డించుకోండి”
మధ్యమధ్యన మైకుల్లోంచి
నురుగు తరగల్లాంటి విన్నపాలు!
అన్నం, ప్రసాదం అనటం బావుంది
కానీ ఎవరి ప్రసాదం?
ఎవరి అనుగ్రహంతో
సంప్రాప్తించిన సాపాటు?
ఏ బురద మట్టిలోంచో
బువ్వను పుట్టించటానికి
ఆరుగాలం తపస్సు చేసిన
మట్టిపాదాల మహా రుషుల
చెమట చిత్తడిలోంచి తడిసి వచ్చింది కదా?
ప్రకృతి ప్రకోపించి విరుచుకుపడుతున్నా,
దళారీ కందిరీగలు కుట్టి కుట్టి బాధిస్తున్నా,
సేద్యం తప్ప మరో ఆజీవం తెలీని
అమాయక జీవులకు మట్టితో ఉన్న
ఆ పేగు బంధాన్ని ఇవాళ
నిర్దాక్షిణ్యంగా తెగ్గోస్తుంటే,
ఏ దారీ లేక అడ్డా కూలీలుగా మారి
తిండి కోసం యాతన పడుతూ
ఇప్పుడీ క్యూలైన్లలో ఎందరో... ఎందరెందరో...
మాజీ రైతు సోదరుల ఆకలి కడుపులు!
– పతివాడ నాస్తిక్
94417 24167
కామెంట్‌లు (0)