పిరికితనం, నియంతృత్వం కవల పిల్లలు. ప్రపంచ దేశాలను, ప్రజలను నియంత్రించడానికి ప్రయత్నించిన హిట్లర్, ముస్సోలినీ వంటి నియంతలు తమ సిద్ధాంతాన్ని, పని విధానాన్ని... ద్వేషం, పిరికితనం అనే పునాదులపై నిర్మించుకున్నారు. అదే అనుభవం భారతదేశంలో కూడా ఎదురవుతోంది. విద్వేషాన్ని ఉపయోగించి ప్రచారం చేసిన రాజకీయ సిద్ధాంతం ఆధారంగా అధికారంలోకి వచ్చిన సంఘ్ పరివార్, బిజెపి లు ప్రజాగ్రహాన్ని ఎదుర్కొన్నప్పుడు పిరికిపందలుగా మారుతున్నాయి. దేశ సరిహద్దులను కాపాడాల్సిన పారా మిలిటరీ బలగాలను ప్రజా ఉద్యమాన్ని అణచివేయడానికి ఢిల్లీ నలుమూలలా పూర్తి స్థాయిలో మోహరించడమే మోడీ ప్రభుత్వం భయంతో ఉందనడానికి నిదర్శనం. అణచివేత ఉద్దేశంతోనే తుపాకులు చేపట్టిన సైనికులను కూడా మోహరించారు.
భారత ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థను అణగదొక్కడంలో ముందున్న ప్రధాన ఎన్నికల కమిషనర్ జ్ఞానేష్ కుమార్‌కు వ్యతిరేకంగా, గుడ్డ జెండాలను, కాగితంపై రాసిన పోస్టర్లను నిరసన ఆయుధాలుగా ఉపయోగించిన విద్యార్థులు, యువతను ఎదుర్కోవడానికే ఈ భారీ సైనిక బలగాలు రంగంలోకి దిగాయి. విద్యార్థి, యువ నిరసనకారులకు మద్దతుగా వచ్చిన సిపిఎం ప్రధాన కార్యదర్శి ఎం.ఎ.బేబీ, మాజీ ముఖ్యమంత్రులతో సహా ఇతర నాయకులను ఈ బలగాలు అత్యంత ఖండనీయమైన రీతిలో అడ్డుకున్నాయి. కేంద్ర ప్రభుత్వం, హోం మంత్రి అమిత్ షా ఆదేశాలు లేకుండా బలగాలు ఇటువంటి చర్యలు తీసుకోవని స్పష్టమవుతోంది. ఢిల్లీని పూర్తిస్థాయి నిర్బంధ శిబిరంగా మార్చిన మోడీ, షా ప్రపంచం ముందు దేశాన్ని అవమానపరిచారు. సుప్రీంకోర్టు ఆదేశాలను గౌరవించకుండా ప్రజల రాకపోకలపై ఆంక్షలు విధించారు. ఢిల్లీ మెట్రో సేవలను అధికారికంగా నిలిపివేశారు. రైళ్లను ఆపారు. విమానాల్లో ప్రయాణిస్తున్న నిరసనకారులను అరెస్టు చేశారు. పోలీసులు ప్రార్థనా స్థలాలకు వెళ్లి నిరసనలో పాల్గొనవద్దని సందేశం ఇచ్చారు.
ఇన్ని జరిగినా, దేశంలో ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థను పరిరక్షించాలనే గొప్ప లక్ష్యం కోసం వీధుల్లోకి వచ్చిన పోరాట యోధుల పట్ల పోలీసులు క్రూరంగా, అమానుషంగా ప్రవర్తించారు. ప్రజలతో మాట్లాడలేని బిజెపి ప్రభుత్వం పిరికి పదజాలాన్ని వాడుతోంది. కేరళ మాజీ ముఖ్యమంత్రి, సిపిఎం పొలిట్‌బ్యూరో సభ్యుడు, దేశంలోని అత్యంత సీనియర్ రాజకీయ నాయకులలో ఒకరైన పినరయి విజయన్‌ను ఎనిమిది గంటల పాటు పోలీసు కస్టడీలో ఉంచారు. ఆయనకు ఆహారం, నీరు, మందులు నిరాకరించారు. సిపిఎం పొలిట్‌బ్యూరో సభ్యులను, కేంద్ర కమిటీ సభ్యులను, ఢిల్లీ మాజీ ముఖ్యమంత్రి అరవింద్ కేజ్రీవాల్, బెంగాల్ మాజీ ముఖ్యమంత్రి మమతా బెనర్జీ, త్రిపుర మాజీ ముఖ్యమంత్రి మాణిక్ సర్కార్, పలువురు ఎంపీలను అరెస్టు చేసి గంటల తరబడి కస్టడీలో ఉంచారు. పోలీసులు మహిళలను సైతం దారుణంగా కొట్టారు.
కస్టడీలో న్యాయవాదులను కూడా హింసించారు. దీనిని ఏమాత్రం లెక్కచేయకుండా తమ పోరాటాన్ని కొనసాగించిన వామపక్ష కార్యకర్తలపై క్రూరంగా దాడి చేయడానికి మోడీ ప్రభుత్వం కేంద్ర బలగాలను పంపడం, వారు ఎంతగా భయపడుతున్నారో తెలియజేస్తోంది. కన్నాట్ ప్లేస్‌లో మీడియాతో మాట్లాడుతున్నప్పుడు, సిపిఎం రాజ్యసభ నేత జాన్ బ్రిట్టాస్‌ను కేంద్ర బలగాలు తీవ్రంగా కొట్టాయి. చేతులు కాళ్లు పట్టుకుని ఈడ్చుకెళ్లి పోలీసు వాహనంలోకి ఎక్కించి, గొంతు నొక్కాయి. ఎస్ఎఫ్ఐ అఖిల భారత అధ్యక్షుడు ఆదర్శ్ ఎం. సాజీ, జాయింట్ సెక్రటరీ ఐషీ ఘోష్ సహా విద్యార్థి నాయకులను దారుణంగా కొట్టారు. ఈ ఘటనలపై వార్తలు రాస్తున్న జర్నలిస్టులను కూడా కొడుతున్నారు. అరెస్టు చేస్తున్నారు, తీసుకువెళుతున్నారు. అధికారం కోసం మోడీ ప్రభుత్వం తన పిచ్చి పరాకాష్టను ప్రదర్శిస్తోంది.
అదే సమయంలో, క్రూరమైన అణచివేతను ధైర్యంగా ఎదుర్కొంటున్న వామపక్షాలు, విద్యార్థి, యువజన ఉద్యమాలు దేశంలోని ప్రజాస్వామ్య విశ్వాసులకు ఆశావహ సందేశాన్ని అందిస్తున్నాయి. దేశ చరిత్రలో కమ్యూనిస్టు-వామపక్ష ఉద్యమం ఎల్లప్పుడూ ప్రజలతో కలిసి పోరాడింది. స్వాతంత్ర్య పోరాటంలో, ఎమర్జెన్సీ వ్యతిరేక ఉద్యమంలో కమ్యూనిస్టులు, వామపక్షాలు పోషించిన పాత్రను సవివరంగా చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు. స్వాతంత్ర్యానంతర భారతదేశంలో ప్రజాస్వామ్యాన్ని, లౌకికవాదాన్ని పరిరక్షించడానికి వామపక్షాలు ఎల్లప్పుడూ సూత్రబద్ధమైన, రాజకీయంగా నైతికమైన వైఖరిని తీసుకున్నాయి. 2004లో బిజెపి ని అధికారానికి దూరంగా ఉంచడానికి వామపక్ష పార్టీలు, ముఖ్యంగా సిపిఎం తీసుకున్న చొరవను అందరూ అంగీకరిస్తారు. ఎన్నికలలో ఎదురుదెబ్బలు తగిలిన సమయంలో కూడా సిపిఎం అదే వైఖరితో పోరాడుతోంది. జమ్ము కాశ్మీర్ ప్రత్యేక హోదాను తొలగించిన చట్టానికి వ్యతిరేకంగా, పౌరసత్వ సవరణ చట్టానికి వ్యతిరేకంగా, కోవిడ్ కాలంలో ప్రజా వ్యతిరేక చర్యలకు వ్యతిరేకంగా విస్తృత ప్రజా ఉద్యమాన్ని నిర్మించడానికి వామపక్షాలు క్షేత్ర స్థాయిలోనూ, తెర వెనుక కూడా పనిచేశాయి.
‘సర్’ ద్వారా జరిగిన ప్రజాస్వామ్య విధ్వంసానికి సంబంధించిన సాక్ష్యాలు అందిన నేపథ్యంలో, సామూహిక నిరసన, సమర్థవంతమైన ప్రతిదాడికి సిపిఎం చొరవ తీసుకున్నది. ఇతర వామపక్ష పార్టీలను ఏకతాటిపైకి తీసుకురావడం ద్వారా, బిజెపి వ్యతిరేక పార్టీలు, పౌర సమాజ సంస్థలు, ప్రజాస్వామ్య విశ్వాసులందరికీ ఒక విస్తృత వేదికను సృష్టించేందుకు సిపిఎం ప్రయత్నించింది. తన లక్ష్యాలను సాధించింది. అదే సమయంలో, సిపిఎం తన సొంత పోరాటాల ద్వారా భారత రాజకీయాల్లో తిరిగి బలం పుంజుకుంటోంది. ఇటీవలి కాలంలో దేశాన్ని మేల్కొల్పిన అన్ని పోరాటాల వెనుక సిపిఎం, వామపక్షాలే చోదక శక్తిగా ఉన్నాయనే విషయాన్ని కూడా గుర్తుంచుకోవడం ముఖ్యం.
(‘దేశాభిమాని’ సంపాదకీయం)
కామెంట్‌లు (0)