లే నాయినా లే....!

లే నాయినా లే....!

లే నాయినా లే....!

​

లే నాయినా లే

మా కతల నెలవంకా

కవితల నెమలి పింఛమా..

​

కాసిన చెట్టుకే రాళ్ల దెబ్బలు

కాశీకి పోయిన గాడిద

గంగి గోవుగా రాదని

అగ్గి మాలో రాజేసినవాడివి

నువ్వు ముసి మారిపోతే ఎలా?

​

లే.. నాయినా లే

లెగిసి గంజో గడుగో తాగు

​....

​మనవరాళ్లను చూడు

కన్నీరు మున్నీరవుతున్నారు..

నిన్నటినుండి ఏరులా జనం వస్తున్నారు

నెగిసి నీలో పాలో తాగు

​....

​జానకమ్మ లేదు

నీకు టీనీలు ఇవ్వడానికి

ముసలమ్మకు కాళ్లు రావు

నీకు బువ్వొండి పెట్టడానికి

అన్నిటికీ కోడలు పిల్లే

ఇంకా కన్నీటి చెరువై ఇంటికి చేరలేదు

నెగవా... నెగిసి మొఖం కడుక్కోవా!?

​....

​రెక్కలొచ్చి నీను ఎగిరిపోయినా...

ఇంకా నీ రెక్కలకింద

తలదాసుకున్న పిచ్చికల మాటేటి?

లే నాయినా లే...

​....

​వదినమ్మ కాలం అగ్గిలో

కాలి బూడిదయ్యింది

'దుక్క'పు నెగడులో దూరకుండా

పిల్లల్ని చెట్టై చేరదీయవా?

​

లే.. నాయినా లే..

​....

​కట్లిప్పని లేగల్లా

కలాలు జేబుల్లో కన్నీరు పెడుతున్నాయి

ఆటికీ కసింత కతల కుడితి పెట్టి కడుపు నింపవా?

​ఇన్ని పచ్చగడ్డి పరకల్లాంటి

కవితల్ని ముందలేసి మురిపించవా..?

​....

​జానకమ్మ అరవై ఏళ్లకే

మూటా ముళ్లీ సర్దుకుని

మంజూరు దాటిపోయింది

​అక్షరాల లోకంలో మరో ప్రపంచం

ఉందని నమ్మినవారము

మన పని మనము సేయమా...

​

లే.. నాయినా.... లే..

​....

​ఇతనాలు జల్లినట్టు, దుక్కి దున్నినట్టు

అప్పసం ఇరగదీసినట్టో

కొడవలి అందుకొని సేను కోసినట్టిగో..

​నెగిసి కలం పట్టుకో

నీ ఎనకాల మునుం పాటెత్తుకొని మురిసిపోతాం!

​(కవి గంటేడ గౌరునాయుడు సతీమణి జానకమ్మ లేరని తెలిసాక)

- చింతా అప్పలనాయుడు