కొత్త మార్పు వచ్చిన ప్రతిసారీ పాత వ్యవస్థలు ఇబ్బందులను ఎదుర్కొంటాయి. కానీ మార్పును ఆపడం ద్వారా ఏ వ్యవస్థా ఎక్కువకాలం నిలబడలేదు. వాటిని అర్థం చేసుకుని, వాటికి అనుగుణంగా వ్యవస్థలను మార్చుకోవడమే నిలదొక్కుకునే మార్గం. సినిమా రంగంలో ఓటీటీ విస్తరణ కూడా అలాంటి మార్పే. కోవిడ్కు ముందు సినిమా అంటే ప్రధానంగా థియేటర్. కోవిడ్ సమయంలో థియేటర్లు మూతపడటంతో ఓటీటీ అనివార్య ప్రత్యామ్నాయంగా ముందుకొచ్చింది. తర్వాత అది సినిమా వ్యాపారంలో శాశ్వత భాగంగా మారింది. నిర్మాతకు మరో ఆదాయ మార్గం, ప్రేక్షకుడికి మరో వీక్షణ వేదిక లభించాయి. అయితే థియేటర్లకు అది కొత్త పోటీగా మారింది. ఇప్పుడు తమిళనాడులో నాలుగు వారాలకే సినిమాలు ఓటీటీలోకి రావడాన్ని వ్యతిరేకిస్తూ థియేటర్ యాజమాన్యాలు ఎనిమిది వారాల వ్యవధిని కోరడం, దానిపై నిర్మాతలు వ్యతిరేకత వ్యక్తం చేయటం... ఈ అంశాన్ని మరోసారి చర్చలోకి తెచ్చాయి. వాస్తవానికి ఇక్కడ అసలు ప్రశ్న నాలుగు వారాలా, ఎనిమిది వారాలా అన్నది కాదు. మారిన పరిస్థితులకు అనుగుణంగా థియేటర్, నిర్మాత, పంపిణీదారు, ఓటీటీ సంస్థలు ఎలా సమతుల్యతను నిర్మించుకోవాలన్నదే ముఖ్యం.
థియేటర్ యాజమాన్యాల ఆందోళనను తేలిగ్గా కొట్టిపారేయలేం. సినిమా విడుదలైన కొద్దిరోజులకే ఓటీటీలోకి వస్తుందని ప్రేక్షకుడికి ముందే తెలిసిపోతే, థియేటర్కు వెళ్లడాన్ని వాయిదా వేసే అవకాశం పెరుగుతుంది. కుటుంబంతో సినిమా చూడటానికి టికెట్లతో పాటు ప్రయాణం, పార్కింగ్, ఆహార పదార్థాల ఖర్చులు కూడా ఉంటాయి. అదే సినిమా కొద్ది వారాల్లో ఇంట్లోనే అందుబాటులోకి వస్తే కొంతమంది ప్రేక్షకులు థియేటర్ అనుభవాన్ని వదులుకోవచ్చు. మరోవైపు ఏటా వందల సినిమాలు విడుదలవుతున్నా వాటిలో గణనీయమైన భాగం పెట్టుబడిని తిరిగి రాబట్టుకోలేకపోతున్నాయి. 2025లో 285 తమిళ సినిమాలు విడుదల కాగా, వాటిలో 135 సినిమాలకే ఓటీటీ వేదిక లభించింది. అంటే ఓటీటీ ఉన్నంత మాత్రాన ప్రతి సినిమాకు అక్కడ మార్కెట్ దొరకడం లేదు. కాబట్టి సమస్యను కేవలం థియేటర్ వర్సెస్ ఓటీటీగా చూడటం సరికాదు. నిర్మాతల కోణంలో చూస్తే సినిమా నిర్మాణ వ్యయం పెరిగింది. నటుల పారితోషికాలు, సాంకేతిక నిపుణుల ఖర్చులు, చిత్రీకరణ, ప్రచారం, వడ్డీలు... అన్నీ కలిపి పెట్టుబడి భారీగా మారుతోంది. థియేటర్ వసూళ్లతో పాటు ఓటీటీ, ఉపగ్రహ, విదేశీ హక్కులు కూడా పెట్టుబడిని తిరిగి తెచ్చుకునే ముఖ్యమైన మార్గాలయ్యాయి. ఒక సినిమా మొదటి వారంలోనే ప్రేక్షకాదరణ కోల్పోతే, దాన్ని మరో నెలపాటు ఓటీటీకి పంపకుండా ఆపడం వల్ల థియేటర్ ఆదాయం పెరుగుతుందనే హామీ లేదు. తెలుగు చిత్ర పరిశ్రమలోనూ ఇదే ఆందోళన ఉంది. తెలంగాణ, ఆంధ్రప్రదేశ్, తమిళనాడు, కేరళకు చెందిన నిర్మాతలు కలిసి దక్షిణ భారత స్థాయిలో ఓటీటీ విడుదల వ్యవధిపై తమ అభిప్రాయాలను వ్యక్తం చేయడం సమస్య ఒక రాష్ట్రానికి పరిమితం కాలేదని చూపించింది. అన్ని సినిమాలకూ ఒకే వ్యవధిని తప్పనిసరి చేయడం కంటే సినిమా బడ్జెట్, ప్రేక్షకాదరణ, థియేటర్ స్పందన, ముందస్తు డిజిటల్ ఒప్పందాలను పరిగణనలోకి తీసుకునే సౌలభ్యమైన విధానం అవసరం.
అయితే థియేటర్లకు ప్రేక్షకులు తగ్గిపోవడానికి ఓటీటీని మాత్రమే కారణంగా చూపడం కూడా సరైన విశ్లేషణ కాదు. ప్రేక్షకుడు థియేటర్కు రావాలా వద్దా అనేది సినిమా నాణ్యత, టికెట్ ధర, కుటుంబంతో వెళ్లే మొత్తం ఖర్చు, థియేటర్ సౌకర్యాలు వంటి అనేక అంశాలపై ఆధారపడి ఉంటుంది. మంచి సినిమా ఉంటే ప్రేక్షకుడు ఇప్పటికీ థియేటర్కు వస్తున్నాడని తాజా తెలుగు సినిమా ‘ఇరుముడి’ స్పష్టంగా చూపించింది. ఆగస్టు 21న విడుదలైన ఈ చిత్రం సెప్టెంబర్ 6 నాటికి ప్రపంచవ్యాప్తంగా 200 కోట్ల రూపాయలకు పైగా వసూలు చేసింది. తండ్రి–కూతుళ్ల అనుబంధం, కుటుంబ భావోద్వేగాలు, సామాజిక అంశం, వాస్తవికత కలిసిన కథనం ప్రేక్షకులను ఆకట్టుకున్నాయి. నైజాంలోనే సుమారు 42 లక్షల మంది ఈ సినిమాను చూశారని నిర్మాతలు తెలిపారు. ఓటీటీ అందుబాటులో ఉన్నప్పటికీ, ప్రేక్షకులు థియేటర్ను పూర్తిగా వదిలిపెట్టలేదు. తన డబ్బుకు, సమయానికి తగిన అనుభూతి లభిస్తుందని నమ్మితే థియేటర్కు వస్తున్నారు.
ఇక్కడే థియేటర్ యాజమాన్యాల వాదనకు ఒక ముఖ్యమైన ప్రశ్న ఎదురవుతుంది. ప్రేక్షకుడిని థియేటర్లో ఉంచడానికి ఓటీటీ విడుదలను ఆలస్యం చేయడం ఒక్కటే మార్గమా? ఒక బలహీనమైన సినిమాను ఎనిమిది వారాలపాటు ఓటీటీకి పంపకుండా ఆపినా ప్రేక్షకుడు థియేటర్కు వస్తాడా? రాడు. అదే సమయంలో మంచి సినిమాను నాలుగు వారాల తర్వాత ఓటీటీలోకి పంపినా, దాని తొలి వారాల్లో ప్రేక్షకాదరణను ఆపలేం. కాబట్టి థియేటర్ను కాపాడటానికి ప్రేక్షకుడి ఎంపికను పరిమితం చేయడం కంటే థియేటర్ అనుభవాన్ని బలోపేతం చేయడం ముఖ్యం. సహేతుకమైన టికెట్ ధర, మెరుగైన సౌకర్యాలు, మంచి ప్రదర్శన, ముఖ్యంగా ప్రేక్షకుడిని ఆకట్టుకునే సినిమా... ఇవే థియేటర్కు దీర్ఘకాలిక రక్షణ. పెద్ద సినిమాలకు ఒక విధానం, చిన్న సినిమాలకు మరో విధానం ఉండవచ్చు. ప్రేక్షకాదరణ ఉన్న సినిమాకు ఎక్కువ థియేటర్ వ్యవధి, స్పందన లేని సినిమాకు త్వరగా ఓటీటీకి వెళ్లే అవకాశం ఉండవచ్చు.
తమిళనాడులో మొదలైన వివాదం తెలుగు, మలయాళం, కన్నడ, హిందీ చిత్ర పరిశ్రమల్లోనూ ప్రాధాన్యం సంతరించుకునే అవకాశం ఉంది. ఎందుకంటే ఇది ఒక రాష్ట్రానికి సంబంధించిన సమస్య కాదు; సినిమా చూసే విధానం మారిపోయిన తర్వాత సినిమా వ్యాపారం ఎలా ఉండాలన్న ప్రశ్న. ఒకప్పుడు సినిమా ఎక్కడ చూడాలో నిర్మాత, పంపిణీదారు, థియేటర్ నిర్ణయించేవారు. ఇప్పుడు ఆ నిర్ణయంలో ప్రేక్షకుడి పాత్ర కూడా కీలకమైంది. ఓటీటీ ఆ ఎంపికను మరింత విస్తరించింది. ఆ ఎంపికను వెనక్కి తిప్పడం సాధ్యం కాదు. కాబట్టి మార్పును అడ్డుకోవడం కాదు, దానితో కలిసి నడిచే కొత్త వ్యవస్థను నిర్మించాలి. థియేటర్ బతకాలి. ఓటీటీ కూడా బతకాలి. నిర్మాత పెట్టుబడి రక్షించబడాలి. కార్మికులకు ఉపాధి ఉండాలి. ప్రేక్షకుడికి తనకు నచ్చిన వేదికను ఎంచుకునే స్వేచ్ఛ ఉండాలి. థియేటర్ను కాపాడే దీర్ఘకాలిక మార్గం ఓటీటీకి తాళం వేయడం కాదు... థియేటర్లో ప్రేక్షకుడు సినిమా చూడాల్సిన అవసరాన్ని, ఆసక్తిని మళ్లీ బలంగా సృష్టించడం. మార్పును ఆపడం కాదు... మార్పుతో కలిసి పరిశ్రమను మార్చుకోవడమే భవిష్యత్తు.
- ప్రజాశక్తి సినిమా డెస్క్
కామెంట్లు (0)