క్యూబెక్ కొండల మధ్య తెరచుకున్న
ఒక తెల్లని కిటికీలా
నా ముందుకొచ్చింది
మాంట్మొరెన్సీ జలపాతం.
ఎత్తైన రాతి అంచు నుంచి
ఆకాశమే ఒక్కసారిగా విరిగి
వేలాది వెండి దారాలై
భూమివైపు పరుగెత్తినట్టుంది.
పడుతున్న నీటి గర్జనలో
కొండలు మేల్కొంటున్నాయి;
నురగల మధ్య ఎగసే తుంపర్లు
నా ముఖాన్ని తాకి
ప్రకృతి పలకరింపులై మారుతున్నాయి.
సూర్యకిరణం తాకిన చోట
నీరు వజ్రాల్ని చల్లుతుంది;
గాలిలో తేలిన తుంపర్ల మధ్య
ఇంద్రధనుస్సు
క్షణకాలం తన రంగుల్ని విప్పుతుంది.
పై వంతెన మీద నిలబడి
కిందికి చూస్తే..
ఆకాశం భూమికి రాస్తున్న
ఒక తెల్లని ఉత్తరం దృశ్యమానమవుతోంది
కింద ప్రవహించే నది
జలపాతపు జ్ఞాపకాన్ని మోస్తూ
దూరంగా సాగిపోతుంటే,
నా చూపు మాత్రం
ఆ నీటి పతనంలోనే నిలిచిపోయింది.
మాంట్మొరెన్సీ నన్ను నాలోంచి
ప్రవాహంలోకి ఒంపుతోంది
ఆ తెల్లని జలధార
నా కళ్లలో కాదు
నా జ్ఞాపకాలలో
ఇప్పటికీ పడుతూనే ఉంది
బండ్ల మాధవరావు
88976 23332







కామెంట్లు (0)