సుందరమగు అడవియుండె
అందు ఒక్క ఉడుత ఉండె
జీవులకది సాయపడుచు
జీవితమును గడపుచుండె
ఒకనాడొక నక్క వచ్చె
ఉడుత సాయమునది మెచ్చె
ఉడుత మిగుల సంబరపడి
దానికి కడు పండ్లనిచ్చె
నక్క మిగుల సంతసించె
గృహమ్మునకూ ఏతెంచె
ఆ పండ్లను అది తినుచూ
ఒక కోతినీ బెదిరించె
ఆ కోతియు దూకెనాయె
అదీ గాయపడినదాయె
ఆహారము దొరకక అది
ఉడుత కడకు వచ్చెనాయె
ఉడుత దాన్ని చూసెనాయె
అదీ పండ్లు వేసెనాయె
ఇంతలోన నక్క వచ్చె
పండ్ల నేరుకొనెనాయె
కోతికేమొ దొరకవాయె
ఉడుత పండ్లు ఆపెనాయె
అదీ నక్క గుణము చూసి
దాని తోడ ఇట్లు అనియె
‘ఓ నక్కా! నీకు మేలు
చేసితింక చాలు చాలు
నీ గుణము నాకు తెలిసె
పండ్లన్నీ నీదు పాలు
ఇకనుండీ నా సాయము
నీకు అందదిక దండము
కోతి ఎంతో గాయ పడి
నా వద్దకు వచ్చె వినుము
దాని పండ్లు తీసుకొనుట
ధర్మమేమీ కాదు యిట
నీ కొసగిన చాల పండ్లు
చాలలేదా ఈ పూట
కోతి ఎంతో బాధపడియె
ఉడుత ఊరడించెనాయె
ఇంతలోన మృగరాజూ
అక్కడికీ వచ్చెనాయె
ఒక చిలుక దాన్ని చూచి
అది ఎంతో సంతసించి
మృగరాజుకు చెప్పెనంత
అది నక్కను అచట గాంచి
‘ఓ నక్కా! వెళ్ళుమింక
నా ఆజ్ఞను మీరకింక
గాయపడిన కోతికింక
దక్కనివ్వు పండ్లనింక "
అని సింహం చెప్పెనాయె
నక్క మరలిపోయెనాయె
కోతి మిగుల సంతసింప
ఉడుత పండ్ల నిచ్చెనాయె
కోతి కడుపు నిండెనాయె
అది ఉడుతను పొగడెనాయె
మృగరాజును సంతసించి
సాయముగని మెచ్చుకొనియె
యోగ్యులకును పిల్లలార!
సాయపడిన కూనలార!
లోకమంతా మిము గాంచి
ప్రశంసించు బాలలార!
- సంగనభట్ల చిన్న రామకిష్టయ్య, ధర్మపురి
99085 54535.
కామెంట్‌లు (0)