"అమ్మా! నేను బడి నుంచి వచ్చేశాను!" అనే ఆ మధురమైన కాల్ మనకి ఎంత ఆనందాన్నిస్తుందో, అదే "అమ్మా! నేను దారి తప్పిపోయాను!" అనే కాల్ మనల్ని ఎంత భయంలో ముంచెత్తుతుంది. పిల్లలు అమాయకులు, వాళ్ళ ప్రపంచం అంతా ఆటలు, నవ్వులు, సరదా. కానీ మన చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచం ఎప్పుడూ అంత సురక్షితం కాదు. అందుకే పిల్లలకి 'స్వీయరక్షణ' అనే పాఠం చాలా ముఖ్యం. ఈ పాఠం వాళ్ళకి భయాన్ని కలిగించేది కాకూడదు, వాళ్ళలో ఆత్మవిశ్వాసాన్ని, అప్రమత్తతని పెంచేదిగా ఉండాలి. దాన్ని మనం ఎలా నేర్పించాలి? అదే ఇప్పుడు తెలుసుకుందాం.
పిల్లలకి అతి చిన్న వయసులోనే శరీరం గురించి, దాని సరిహద్దుల గురించి నేర్పించాలి. ఎవరైనా మిమ్మల్ని తాకినప్పుడు మీకు ఇష్టంగా, సుఖంగా అనిపిస్తే అది 'గుడ్ టచ్'. ఉదాహరణకి తల్లి ముద్దు, స్నేహితుడి హాయ్ హ్యాండ్ షేక్. కానీ ఎవరైనా తాకినప్పుడు భయంగా, బాధగా, ఇబ్బందిగా అనిపిస్తే, ముఖ్యంగా మనం దుస్తులు కప్పే ప్రైవేట్ భాగాలను ఎవరైనా తాకినా, చూసినా, ఆ టచ్ 'బ్యాడ్ టచ్'. ఈ విషయం పిల్లలకి స్పష్టంగా చెప్పాలి. ఎలాంటి 'బ్యాడ్ టచ్' అయినా, వెంటనే 'నో' అని గట్టిగా చెప్పడం, అక్కడ నుంచి పరుగెత్తి పోవడం, మీ అమ్మ, నాన్న లేదా నమ్మకమైన పెద్దలకి చెప్పడం నేర్పించాలి. 'ఇది మా మధ్య రహస్యం' అని ఎవరైనా చెప్పినా, దాన్ని పాటించకూడదని గట్టిగా చెప్పాలి. రహస్యాలు కూడా మంచివి, చెడ్డవి ఉంటాయని అర్థంచేయాలి.
'మీ రహస్య పదం' ఏంటి?
మీరు మీ పిల్లలతో ఒక 'కుటుంబ రహస్య కోడ్ పదం' ని నిర్ణయించుకోండి. ఇది వాళ్ళకి మాత్రమే తెలిసిన, సులభంగా గుర్తుండే పదం కావచ్చు. ఉదాహరణకి, "ఆకాశం నీలం" లేదా "అమ్మ పేరు". ఎవరైనా మీ పిల్లల్ని "మీ అమ్మ పంపింది నన్ను" అని చెప్పి తీసుకెళ్ళడానికి ప్రయత్నిస్తే, వాళ్ళు ఆ వ్యక్తిని ఈ 'రహస్య పదం' అడగాలి. ఆ పదం తెలియకపోతే, ఆ వ్యక్తి ఎంత తెలిసినవాడైనా, అతనితో వెళ్ళకూడదు. ఇది కిడ్నాప్ ప్రయత్నాలను అడ్డుకునే అత్యంత సులభమైన, శక్తివంతమైన సాధనం.
'సురక్షిత వ్యక్తులు’' ఎవరు?
ఇబ్బందిపడినప్పుడు ఎవరి సహాయం తీసుకోవాలో పిల్లలకు తెలియాలి. పోలీసు అధికారి, స్కూల్ టీచర్, సెక్యూరిటీ గార్డు, లేదా పిల్లలున్న ఏ అమ్మమ్మనైనా, నమ్మకమైన పొరుగువారిని 'సురక్షిత వ్యక్తలు' గా గుర్తించడం నేర్పించాలి. ఎప్పుడూ తెలియని వ్యక్తి దగ్గరికి వెళ్ళవద్దని, దూరం నుంచే సహాయం అడగాలని, లేదా సురక్షితమైన బహిరంగ ప్రదేశానికి (దుకాణం, ఆసుపత్రి వంటివి) వెళ్ళాలని చెప్పాలి.
పేరు, ఫోన్ నంబర్, చిరునామా
ప్రతి పిల్లవాడికి అతని/ఆమె పూర్తి పేరు, తల్లిదండ్రుల ఫోన్ నంబర్, ఇంటి చిరునామా తెలిసి ఉండాలి. ఇది చాలా ప్రాథమికమైనా, చాలా ముఖ్యమైన విషయం. ఇవి గుర్తు లేని పిల్లలకి, ఒక చిన్న కార్డులాగా బ్యాగ్లో పెట్టొచ్చు. అత్యవసర పరిస్థితిలో ఇది వారి ప్రాణాలు కాపాడుతుంది.
దారి తప్పిపోతే ఏమి చేయాలి?
"ఒకవేళ నువ్వు షాపింగ్ మాల్లో, లేదా బయట ఎక్కడైనా మా నుంచి విడిపోయి, నీకు దారి తెలియకపోతే, అక్కడే ఆగిపో! ఎక్కడికీ పరిగెత్తకు. నువ్వున్న చోటు నుంచి కదలకు. 'అమ్మా! నాన్నా!' అని గట్టిగా అరువు. సమీపంలో ఉన్న కౌంటర్లో పనిచేసే వ్యక్తి లేదా ఫోన్ ఉన్నవారి దగ్గరికి వెళ్ళి, 'నేను దారి తప్పాను, మా అమ్మకి ఫోన్ చేయండి' అని అడుగు. అది మీకు మిగిలిన అత్యంత ముఖ్యమైన నియమం - 'ఆగిపో, అరువు, సహాయం అడుగు``.
మనసు మాట వినమనాలి!
ఏదైనా పరిస్థితి తమకు బ్యాడ్గా, భయంగా లేదా సరైనది కాదని అనిపిస్తే, వెంటనే అక్కడి నుంచి బయటపడాలని పిల్లలకి చెప్పండి. 'కానీ అది పెద్దవాళ్ళు చెప్పారు కదా' అనే ఆలోచన ఉండకూడదు. వాళ్ళ 'ఇన్నర్ వాయిస్' (అంతరాత్మ) చాలా బలంగా ఉండాలి. అది తప్పు అని చెబితే, వెంటనే అక్కడి నుంచి పారిపోవడం, సహాయం కోరడం నేర్పించాలి.
'నేను' అనే ఆత్మవిశ్వాసం
చివరిగా, ఇవన్నీ నేర్పేటప్పుడు అతి ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే, మీరు మీ పిల్లలకి భయం నేర్పకూడదు. బదులుగా, ఆత్మవిశ్వాసం నేర్పాలి. "నువ్వు బలవంతుడివి, తెలివైనవాడివి, ఏ పరిస్థితినైనా ఎదుర్కోగలవు. అమ్మ, నాన్న ఎప్పుడూ నీ వెన్నంటి ఉన్నాం. ఏదైనా జరిగినా, మేము నిన్ను కాపాడతాం" అనే భరోసా వాళ్ళకి ఇవ్వాలి. మీరు వాళ్ళతో ఎంత ఎక్కువ మాట్లాడితే, సందేహాలు అడగడానికి అనుమతిస్తే, వాళ్ళు అంత అప్రమత్తంగా, సురక్షితంగా ఉంటారు.
పిల్లల స్వీయరక్షణ అనేది ఒక్కసారి నేర్పించి, ముగించే పాఠం కాదు. ఇది మీరు వాళ్ళతో కలిసి నడిపించే నిరంతర ప్రయాణం. ఆటలుగా, కథలుగా, రోజువారీ మాటల్లో ఈ పాఠాలను భాగం చేయండి. అప్పుడే మీ పిల్లలు ఆత్మవిశ్వాసంతో, తెలివిగా, ఈ ప్రపంచంలో తమను తాము రక్షించుకోగలిగే సమర్థులు అవుతారు. వాళ్ళ చిరునవ్వు ఎప్పటికీ కాపాడాలంటే, మనమే అప్రమత్తంగా, వాళ్ళకి బలంగా ఉండాలి.
కామెంట్లు (0)