వరి కంకులు

సూర్యుడు

అప్పుడే మేల్కొని

లేత కిరణాల కళ్లతో

లోకాన్ని చూస్తున్నాడు

​

ఆమె నిద్రముఖంతో

ఇంటిని చక్కదిద్ది

బక్కపల్చని దేహం

పొలంగట్టుకు చేరుతుంది

​

వారంతా

మహిళా కూలీలు

పొద్దున్నే పంటచేలో

పక్షుల్లా వాలుతుంటారు

​

చేలో వారి అడుగులు

నారుమళ్లవుతాయి

నారు నాటిన చేతివేళ్ళు

పచ్చని వరిపైరులా

కదలాడుతుంటాయి

​

వాళ్ళు నడుంను

విల్లులా వంచితేనే కదా

పైరు నిటారుగా నిలబడేది

ఆ కాళ్లకు పట్టిన బురదే కదా

పైరుకు పచ్చని జీవంపోసేది

​

దమ్ము చేసిన చేలో

వరినాట్లు వేస్తుంటే

నల్లని మట్టి పచ్చగా

పురుడుపోసుకుంటుంది

​

వారి చెమట చుక్కలు

వరికంకులవుతాయి

వారి శ్రమ

పండిన పంటవుతుంది

​

అలసిన ఎర్రని

దేహంతో సూర్యుడు

పడమరదిక్కు దిండుపై

మెల్లగా తలవాల్చే వేళ...

​

వాళ్లు ఇంటికెళ్ళినపుడు

మెతుకుల్లాంటి

ఆ చేతులే కంచంలో

అన్నం ముద్దలవుతాయి.

​

పొనుగుమట్ల అశోక్ కుమార్