ఊరువెళ్తు సుందరమ్మ
ఉండుననీ భద్రంగా
మూటకట్టి నగలన్నీ
మూలగదిలొ వున్నట్టీ
తుక్కుతొట్టిలో వేసెను
అక్కడితో ధైర్యమొచ్చె!
సుందరమ్మ ఊరి నుండి
తొందరగా తిరిగి వచ్చె!!
అయినా ఆ నగలమూట
అచటి నుండి తీయలేదు
అక్కడ నగలున్న మాటె
అసలామెకు గుర్తులేదు!!
ఒక్కనాడు ఆ వీధికి
తుక్కుకొనే మనిషి వచ్చె!
అమ్మెను ఆ తుక్కంతా
ఆ మనిషికి సుందరమ్మ!!
పేరంటానికి నగలను
పెట్టుకు వెళ్లాలి గనుక
తుక్కులో నగల విషయం
తోచె సుందరమ్మ కపుడు
‘‘అమ్మితి ఆ తుక్కు నిన్న
అయ్యో! నా నగలు పోయె!
అతనిని ఎక్కడ వెతికెద?
అని వగచెను సుందరమ్మ
అంతలోనె తుక్కు మనిషి
అచటి కొచ్చి చెప్పినాడు
‘‘నా తక్కులొ వచ్చెను మీ
నగల మూట పొరపాటున!
ఇతరుల సొత్తొద్దనుకొని
ఇచ్చేద్దామని వచ్చా!’’
అనెను సుందరమ్మ గూడ
‘అచ్చీ! నిను నే మెచ్చా!’’
‘‘బాలబంధు’’ అలపర్తి వెంకటసుబ్బారావు
(కేంద్ర సాహిత్య అకాడమీ బాలసాహిత్య పురస్కార గ్రహీత)
94408 05001
కామెంట్‌లు (0)