ముంగిట్లోకి రాగానే
మేము పూలు ఏరుకోము
మా తరాల్ని ఏరుకుంటాం
తంగేడు -
ఎండకు ఎదురొడ్డి పూసిన
మా పసుపు ధైర్యం
గునుగు -
ఎంత చిదిమినా
తెల్లగా మిగిలే మా
అంతరంగం
బంతి -
ఒక పువ్వు కాదు
వందల చేతులు ఒక్కటై
కట్టిన పసిడి ముడి
చామంతి -
వాడిపోవడాన్ని కూడా
పండుగలా మార్చే మా
జీవన మెలకువ
గుమ్మడి పువ్వు -
నేల గర్భంలోంచి
ఆకాశాన్ని చూసే
విస్తరించిన మా కల
మా చేతుల్లో
పూలు పేర్చబడవు
ఒక్కో పువ్వు
ఒక జీవితపు జ్ఞాపకమై
బతుకమ్మ గా ఎదుగుతుంది
దాని చుట్టూ
కాలాన్ని తిప్పేది మా గొంతులే
ఈ తొమ్మిది సంధ్యలు
పూల పొరలు కావు
స్త్రీల సామూహిక జీవనోత్సవం
బతుకమ్మ ను
చెరువుకు అప్పగిస్తాం
పూలు నీటిలో కరిగి
మట్టిలో విత్తనమై
తరువాతి ఆశ్వయుజం కోసం
మళ్ళీ పూస్తాయి .
మండాది గోపీనాథ్ ,
9885045344








కామెంట్లు (0)