చిన్నారి సాహసం
చిన్నారి ఆర్టిస్ట్
చిన్నారి కవి
పిల్లల కథలు
కొంతమంది పిల్లలకు చీకటి అంటే భయం. ఒంటరిగా ఉండాలంటే భయం. ఇంట్లో చిన్న శబ్దం వినిపించినా భయం. సోషల్ మీడియాలో ఏదో “ఘోస్ట్ వీడియో” కనిపించినా
ప్రతి బిడ్డ ఒక ప్రత్యేక ప్రపంచం. ఆ ప్రపంచంలోకి ప్రవేశించి, అక్షరాలతో వారిని ఆలింగనం చేసుకోగలిగితే, ఆ ప్రయత్నమే నిజమైన విద్య. ‘ప్రత్యేక పిల్లలు’ లేదా ‘ప్రత్యేక
ఒక గ్రామలో చలపతి అనే పేద రైతు వుండేవాడు. తనకున్న రెండెకరాల పొలంలో తన ఇద్దరు కొడుకులతో కలసి చాలా కష్టపడి పనిచేసేవాడు. వచ్చిన ఆదాయాన్ని
రామాపురం ప్రభుత్వ పాఠశాలలో ఆ సాయంత్రం పిల్లలంతా ఎంతో ఉత్సాహంగా ఆడుకుంటూ ఉన్నారు. ఆ మరుసటి వారం జరగబోయే జిల్లా స్థాయి చిత్రలేఖనం పోటీలలో
ఆదివారం ఉదయాన్నే ఎనిమిదేళ్ల చింటూ చేతిలో ఓ చిన్న ప్లాస్టిక్ బకెట్ పట్టుకుని, పరుగు పరుగున పెరట్లోకి వెళ్లాడు. ఆ బకెట్లో అమ్మ బియ్యం కడిగిన నీళ్లు ఉన్నాయి. వాటిని పెరటి చివరన ఉన్న ఒక చిన్న జామ మొక్క మొదట్లో పోశాడు. గత ఏడాది తన పుట్టినరోజున
వాచ్ మెన్ పండరి తన పది రోజుల సెలవులు తర్వాత బడికి వచ్చాడు. వచ్చి రాగానే, ఆవరణ మొత్తం తిరిగి చూశాడు. బడి తోటను పరిశీలించి ఎండుకొమ్మలు, ఆకులు
చింటూ, బన్నీ మంచి స్నేహితులు. ఒకే బడిలో ఆరో తరగతి చదువుతున్నారు. ఇద్దరివీ పక్కపక్క ఇళ్లు కావడంతో ఆటలు, చదువు అన్నీ కలిసి
ఆనందం అనేది మూడు అక్షరాలు. అయినా అది మన మనసును ఎంతో హాయి పరుస్తుంది. మనలో ఒక చిన్న చిరునవ్వు చూసి అమ్మ ఎంతో ఆనందపడుతుంది కదా!
ఆనందవనం అనే అందమైన అడవిలో ఎన్నో జంతువులు సంతోషంగా జీవించేవి. ప్రతి సంవత్సరం శీతాకాలంలో నగరంలోని పాఠశాల పిల్లలు
వేసవి సెలవులు కావడంతో రమ, రఘు సీతానగరం లోని అమ్మమ్మ వాళ్ల ఇంటికి వెళ్లారు. సెలవుల్లో ఊళ్లో పిల్లలతో కలిసి బాగా ఆడుకున్నారు. తాతయ్యకు కోళ్ల పెంపకం అంటే
ఒక చిన్న గ్రామంలో రామయ్య అనే పేద బుట్టల అల్లిక కార్మికుడు ఉండేవాడు. అతనికి ఒక చిన్న గుడిసె, దాని పక్కనే ఉన్న పెద్ద జామచెట్టే సర్వస్వం.
ఎండ చుర్రుమంటున్నది, బడికెళ్లే వేళైనది.
రావమ్మా రావమ్మా ఓ రామ చిలుక రయ్యంటూ రావమ్మా రతనాల మొలక
వెలిగొండ అనే గ్రామంలో ఆదిత్య అనే బాలుడు ఉన్నాడు. అతను ఎనిమిదో తరగతి చదువుతున్నాడు. అతనికి చదువు, ఆటలు అంటే బాగా ఇష్టం. కష్టపడి చదువుతూ మంచి
మాట్లాడే గుమ్మడికాయ
