చిన్నారి సాహసం
చిన్నారి ఆర్టిస్ట్
చిన్నారి కవి
పిల్లల కథలు
ఒక పెద్ద అడవిలో ఓ జింక ఉండేది. అది చాలా అమాయకం, మంచితనం కలిగినది. అడవిలోని ప్రతి జంతువునూ తన స్నేహితులుగానే
ఒక ఆదివారం సాయంత్రం మునిమనవలు రుద్రాంశ్, కాత్యాయని, జున్నుబాబు ముగ్గురూ లచ్చవ్వతో ముచ్చట్లు
అడవి మధ్యలో ఉన్న ఓ పెద్ద మర్రిచెట్టు వేర్ల దగ్గరికి చుట్టుపక్కల గ్రామాల్లో నివసిస్తున్న వేలాది చీమలు వరుసలుగా
మా పాఠశాలకు ఇటీవల విజ్ఞాన శాస్త్ర ప్రముఖులైన గంగాధర్ శ్రీనివాసరావు గారు వచ్చారు. ఆయన 600 పైన విద్యాసంస్థలకు
అనగనగా ఒక అందమైన అడవి. ఆ అడవిలో చింటూ అనే ఒక చిన్న కుందేలు ఉండేది. చింటూ చాలా మంచిది. కానీ దానికి ఒక అలవాటు
తరగతి గది. నాలుగు కిటికీలు, ఒక పెద్ద ద్వారం. గోడకు నల్ల రంగు వేసిన బోర్డు. డయాస్ మీద ఒక పెద్ద టేబుల్. కింద వరుసగా డెస్క్లు, వాటి వెనుక
సీతాపురంలో ఉండే చిన్నయ్యకు పాదరక్షల అంగడి ఉంది. చిన్నయ్య కుట్టే పాదరక్షలు ఎంతో మన్నికగా ఉంటాయి. అదే ఊరిలో ఉండే పెద్దయ్య,
కొంతమంది పిల్లలకు చీకటి అంటే భయం. ఒంటరిగా ఉండాలంటే భయం. ఇంట్లో చిన్న శబ్దం వినిపించినా భయం. సోషల్ మీడియాలో ఏదో “ఘోస్ట్ వీడియో” కనిపించినా
ప్రతి బిడ్డ ఒక ప్రత్యేక ప్రపంచం. ఆ ప్రపంచంలోకి ప్రవేశించి, అక్షరాలతో వారిని ఆలింగనం చేసుకోగలిగితే, ఆ ప్రయత్నమే నిజమైన విద్య. ‘ప్రత్యేక పిల్లలు’ లేదా ‘ప్రత్యేక
ఒక గ్రామలో చలపతి అనే పేద రైతు వుండేవాడు. తనకున్న రెండెకరాల పొలంలో తన ఇద్దరు కొడుకులతో కలసి చాలా కష్టపడి పనిచేసేవాడు. వచ్చిన ఆదాయాన్ని
రామాపురం ప్రభుత్వ పాఠశాలలో ఆ సాయంత్రం పిల్లలంతా ఎంతో ఉత్సాహంగా ఆడుకుంటూ ఉన్నారు. ఆ మరుసటి వారం జరగబోయే జిల్లా స్థాయి చిత్రలేఖనం పోటీలలో
ఆదివారం ఉదయాన్నే ఎనిమిదేళ్ల చింటూ చేతిలో ఓ చిన్న ప్లాస్టిక్ బకెట్ పట్టుకుని, పరుగు పరుగున పెరట్లోకి వెళ్లాడు. ఆ బకెట్లో అమ్మ బియ్యం కడిగిన నీళ్లు ఉన్నాయి. వాటిని పెరటి చివరన ఉన్న ఒక చిన్న జామ మొక్క మొదట్లో పోశాడు. గత ఏడాది తన పుట్టినరోజున
వాచ్ మెన్ పండరి తన పది రోజుల సెలవులు తర్వాత బడికి వచ్చాడు. వచ్చి రాగానే, ఆవరణ మొత్తం తిరిగి చూశాడు. బడి తోటను పరిశీలించి ఎండుకొమ్మలు, ఆకులు
చింటూ, బన్నీ మంచి స్నేహితులు. ఒకే బడిలో ఆరో తరగతి చదువుతున్నారు. ఇద్దరివీ పక్కపక్క ఇళ్లు కావడంతో ఆటలు, చదువు అన్నీ కలిసి
ఆనందం అనేది మూడు అక్షరాలు. అయినా అది మన మనసును ఎంతో హాయి పరుస్తుంది. మనలో ఒక చిన్న చిరునవ్వు చూసి అమ్మ ఎంతో ఆనందపడుతుంది కదా!
